کیانیان از اسطوره تا واقعیت

نویسندگان

  • فاطمه معروفخانی دانشجوی دکتری، گروه تاریخ، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0007-9226-5725
  • مسعود محمدی استادیار، گروه تاریخ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران نویسنده مسئول https://orcid.org/0009-0005-7905-235X
  • جواد سخا استادیار، گروه تاریخ، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0008-3425-0864

DOI::

https://doi.org/10.61838/kman.jspsich.3.4.11

کلمات کلیدی:

پیشدادیان, کیانیان, اسطوره, آئین زرتشت

چکیده

هدف از این پژوهش این بود که باروش تحلیلی و توصیفی و با استفاده ازمنابع اصلی و مآخذ تحقیقاتی جایگاه تاریخی کیانیان را واکاوی کند. بطور کلی می‌توان گفت گذشتۀ ملت‌های بزرگ و قدیمی دارای سه مرحله است که به ترتیب عبارتند از 1- مرحله افسانه‌ای 2- مرحله حماسی 3- مرحله تاریخی. بر این اساس، مورخان ایرانی نیز در یک تقسیم‌بندی تاریخ ایران پیش از اسلام را به چهار دوره 1- پیشدادیان 2- کیانیان 3- اشکانیان و 4- ساسانیان تقسیم کرده‌اند و در تقسیم‌بندی دیگری که از حدود دویست سال پیش معمول شده تاریخ ایران به چهار دوره 1- ماد 2- هخامنشی 3- سلوکی و اشکانی 4- ساسانی تقسیم نموده‌اند. در افسانه‌ای (اسطوره‌ای) بودن پیشدادیان تردیدی نیست، ولی وضعیت کیانیان متفاوت است؛ بطوریکه موجب اختلاف‌نظر محققین شده است. گروهی از محققین خارجی و داخلی کیانیان را اساساً یک سلسله اسطوره تلقی می‌کنند. برخی دیگر، حکومت کیانی را به دو بخش تقسیم می‌کنند و بخش اول را از کیقباد تا پایان حکومت کیخسرو دوره حماسی و ازکی گشتاشب تا دارا را دوره تاریخیِ کیانیان تلقی کرده‌اند. با این تفاوت که برخی از محققین گشتاسب کیانی را معادل ویشتاسب هخامنشی دانسته و آخرین شاهان کیانی برابر اولین پادشاهان هخامنشی می‌دانند؛ در مقابل برخی دیگر سلسله کیانیان را حکومتی مستقل می‌دانند که قبل از مادها و هخامنشان در شرق ایران حکومت می‌کردند. بنابراین، اینکه کیانیان سلسله‌ای اسطوره‌ای هستند یا تاریخی مهمترین مساله این پژوهش است.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

پژوهشی

ارجاع به مقاله

معروفخانی ف. .، محمدی م. .، و سخا ج. . (2025). کیانیان از اسطوره تا واقعیت. مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران، 3(4)، 190-202. https://doi.org/10.61838/kman.jspsich.3.4.11

مقالات مشابه

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.