نقش هنرهای آیینی در تعامل و مشارکت مخاطب، و بازآفرینی هویت و فرهنگ: پرده خوانی میدانی

چکیده

پرده خوانی به عنوان یکی از مراسم آیینی ایرانی، جز یکی از قدیمی‌ترین شیوه‌های نمایش انفرادی و سنتی با قابلیت بالا در زمینه هنرهای تعاملی در ایران و جهان است. هنر نمایش‌های آیینی، ابزار و شیوه ارتباطی ویژه‌ای محسوب می‌شود که نقش و جایگاه قابل توجهی در فرهنگ بومی ملل دارد. اینکه رابطه مخاطب با اثر اجرایی در پرده خوانی و ظرفیت‌های پرده خوانی در تعامل فعال و موثر با مخاطب چگونه است؟ آیا بازآفرینی مفهوم و بن مایه‌های هویت و فرهنگ در هنر آیینی از طریق پرده خوانی امکان پذیر است؟ پرسش‌های پژوهش حاضر است؛ بنابراین نقش هنرهای آیینی در الگوهای تعاملی-مشارکتی با مخاطب، در پرده خوانی میدانی مورد بررسی قرار گرفته و به مطالعه عناصر پرده خوانی به تفکیک شامل پرده خوان و پیشخوان و پرده، و شیوه تعامل با مخاطب با اثر پرداخته شده است. این پژوهش بر مبنای روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده، منابع تحقیق و شیوه جمع آوری اطلاعات، منابع کتابخانه‌ای و مشاهدات میدانی است. با توجه به یافته‌های این پژوهش، نگارندگان مدلی توسعه پایداری را طراحی نمودندکه در آن، هنرهای آیینی قادرند با احیا و تقویت هویت جامعه امروز و افزایش وحدت جمعی در غایت به نوعی توسعه پایدار دست یابند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهدکه در پرده خوانی میدانی، تعامل فعال با مخاطب وجود دارد و همچنین قابلیت‌های ابعاد هویتی، فرهنگی و آیینی این هنر، می‌تواند منجر به توسعه پایدار و ماندگاری مضامین آن در جامعه شود.