باورهای عامیانه ماه در فرهنگ عامه و شعر محلیاستان کهگیلویه و بویراحمد

چکیده

هدف از این پژوهش باورهای عامیانه ماه در شعر محلی مردم استان کهگیلویه و بویراحمد می‌باشد. ادبیات عامیانه اصولاً از فرهنگ قوم یا گروهی سرچشمه می­گیرد که از نسلی به نسل دیگر و غالباً به‌صورت شفاهی یا همان سینه‌به‌سینه انتقال می­یابد و بدین گونه باورها، آداب‌ورسوم، اخلاق، اندیشه عمر و به‌طورکلی زندگی آنان را در طول تاریخ به نسل­های بعد منتقل می­کند؛ تا فرهنگ یک قوم و یک ملت شناخته‌شده و باقی بماند. هدف از انجام این مقاله بررسی ماه در ادبیات عامیانه است که به روش کتابخانه­ای و به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی انجام‌شده است. حاصل پژوهش نشان می­دهد که اجرام آسمانی و به‌خصوص ماه به‌طور گسترده­ای در ادبیات عامیانه وارد شده­اند و ازآنجاکه قدما باور داشتند که اجرام آسمانی در زندگی انسان­ها تأثیر دارند، به همین خاطر این اجرام با بسامد بالایی به فرهنگ عامیانه مردم وارد شده­اند و شاعران و نویسندگان فارسی از آن مضامین مختلفی ساخته­اند. باورهای ارتباط کسوف ماه و اژدها، رنگرزی ماه، ماه و کتان، ماه و عوعو سگ، ماه و جوزا و ... از جمله مواردی است که در فرهنگ‌عامه آمده­اند. در باورهای عامیانه ماه در شعر محلی مردم استان کهگیلویه و بویراحمد هر جا واژه ماه آمده است تشبیهی است هنرمندانه به رخساره معشوق که شباهتی به زیبایی ماه آسمان دارد و مردم این دیار باور دارند که زیبایی ماه وصف‌ناپذیر و فناناپذیر می‌باشد.