عوامل مؤثر بر قاچاق انسان در استان سیستان و بلوچستان
کلمات کلیدی:
قاچاق انسان, جنایت سازمان یافته, امنیت ملی, بودجه جنایی, مهاجرت غیرقانونیچکیده
قاچاق انسان یکی از پیچیدهترین اشکال جرایم سازمانیافته است که تحت تأثیر مجموعهای از عوامل اقتصادی، اجتماعی، جغرافیایی، حقوقی و نهادی شکل میگیرد و به دلیل ماهیت فرامرزی و بهرهکشانه خود، پیامدهای گستردهای برای امنیت اجتماعی، حقوق قربانیان و حاکمیت قانون به همراه دارد. استان سیستان و بلوچستان به دلیل برخورداری از مرزهای طولانی، پراکندگی جغرافیایی، قرارگرفتن در مسیرهای مهاجرتی و ترانزیتی، وجود برخی نابرابریهای اقتصادی و اجتماعی و فعالیت شبکههای غیررسمی جابهجایی، از جمله مناطقی است که مطالعه عوامل مؤثر بر قاچاق انسان در آن از اهمیت ویژهای برخوردار است. هدف این پژوهش، شناسایی و تبیین مهمترین عوامل مؤثر بر شکلگیری و استمرار قاچاق انسان در استان سیستان و بلوچستان و تحلیل نحوه تعامل میان این عوامل است. پژوهش با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با تمرکز بر ابعاد حقوقی، جرمشناختی و اجتماعی این پدیده انجام شده است. یافتهها نشان میدهد که فقر، بیکاری، ناامنی اقتصادی، اشتغال غیررسمی، ضعف آگاهی عمومی، آسیبپذیری زنان و کودکان، مهاجرت نامنظم، گستردگی مرزها، تعدد مسیرهای غیررسمی، ضعف هماهنگی میان نهادهای مسئول، دشواری شناسایی قربانیان و فعالیت شبکههای سازمانیافته از مهمترین عوامل مؤثر بر قاچاق انسان در استان هستند. همچنین، مشخص شد که این عوامل بهصورت مستقل عمل نمیکنند، بلکه در تعامل با یکدیگر زمینه جذب، انتقال و بهرهکشی از قربانیان را فراهم میسازند. بر این اساس، مقابله مؤثر با قاچاق انسان نیازمند رویکردی جامع است که در آن توسعه اقتصادی، کاهش آسیبپذیری اجتماعی، تقویت کنترل هوشمند مرزی، حمایت از قربانیان، آموزش تخصصی ضابطان، همکاری میان نهادهای داخلی و توسعه همکاریهای منطقهای بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.
دانلودها
مراجع
Assar, M. T., & Bayabani, G. (2007). International Human Trafficking and Its Consequences. Karagah(1), 76-103.
Bonyadi, M. (2010). A Comparative Study of Human Trafficking in Criminal Law Shahid Ashrafi Esfahani Higher Education Institute, Department of Criminal Law and Criminology].
Eyni, M. (2011). Protection of victims of human trafficking in transnational documents. Legal Studies(5), 139-173.
Habibzadeh, M. J., Moghaddasi, M. B., & Jafari Dowlatabadi, A. (2009). Human Trafficking in Iranian Criminal Law. Comparative Law Research, 13(4), 99-123.
Hopper, E. K. (2024). Human Trafficking Prevention: Using a Socioecological Framework to Moderate Risk and Promote Protective Factors. 9-51. https://doi.org/10.1037/0000379-002
Koulayi, E. (2007). HUMAN TRAFFICKING IN CENTRAL ASIA. The Quarterly Journal of Politics, 37(4).
Mo'tamedī, H., & Mostūfī Far, F. (2009). Human Trafficking.
Nourmohammadzadeh, A. (2024). Criminalization of Human Trafficking as an Organized Crime. Quarterly Journal of Internal Security Studies and Research, 2(6).
Shayegan, F. (2010). Global Community Measures to Combat Human Trafficking. Journal of International Police Studies(3), 5-26.
Sheikh al-Islami, M. H., & Khorrami, M. (2014). Examining the Measures of the Economic Cooperation Organization (ECO) to Combat Human Trafficking as a Global Issue. Central Eurasian Studies, 7(2), 291-318.
Thammasiri, K. (2024). Current Trends in Human Trafficking and the Effectiveness of Law Enforcement Strategies in Combating Sex Trafficking in Thailand. Studies in Social Science & Humanities, 3(7), 12-18. https://doi.org/10.56397/sssh.2024.07.02
Wiener, R. L., Wiener, S. M., Haselow, R., McBride, B. B., & Sircy, K. R. (2024). Emotion Regulation Reduces Victim Blaming of Vulnerable Sex Trafficking Survivors. Law and Human Behavior, 48(4), 281-298. https://doi.org/10.1037/lhb0000572
Zaghei, A. (2009). A Study of the Capacity of the International Criminal Court to Address the Crime of Human Trafficking. Legal and Political Research, 11(26).
Zagheli, A. (2015). Human Trafficking in Iran's Criminal Policy and International Instruments (2nd ed.). Mizan.
دانلود
گاهشمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Hamed Javadi (Author); Ali Akbar Amini (Corresponding Author); Hamid Saeedi Javadi (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
