مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 1 پیاپی ۳ 1401 09 30 The Role of Ritual Arts in Audience Interaction, Participation, and the Reproduction of Identity and Culture: Field-Based Pardeh-Khani نقش هنرهای آیینی در تعامل و مشارکت مخاطب، و بازآفرینی هویت و فرهنگ: پرده خوانی میدانی 163 195 10.61838/kman.jspsich.1.3.7 FA زهرا رهبرنیا دانشیار، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران پانتئا بغدادی دانشجوی دکتری پژوهش هنر، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران Journal Article 1401 06 13 <p>Pardeh-Khani, as one of the Iranian ritual ceremonies, is among the oldest forms of solo and traditional performances with significant potential in the field of interactive arts in Iran and globally. Ritual performance art serves as a unique communicative tool and method, holding a significant role and position in the indigenous cultures of nations. The present study seeks to explore the nature of the audience’s relationship with the performative work in Pardeh-Khani and the capacity of this art form to actively and effectively engage the audience. Additionally, it investigates whether the reproduction of identity and cultural themes within ritual arts is achievable through Pardeh-Khani. Therefore, the role of ritual arts in interactive and participatory models with the audience is examined within the framework of field-based Pardeh-Khani. The study further analyzes the elements of Pardeh-Khani separately, including the Pardeh-Khan (storyteller), the Pishkhan (narrative prologue), and the Pardeh (curtain), as well as the methods of audience engagement with the performance. This study is based on a descriptive-analytical research method. The sources of research and data collection methods include library resources and field observations. According to the findings of this research, the authors have designed a sustainable development model in which ritual arts can contribute to the revival and reinforcement of contemporary social identity and the enhancement of collective unity, ultimately leading to a form of sustainable development. The results of this study indicate that field-based Pardeh-Khani facilitates active engagement with the audience. Moreover, the identity, cultural, and ritual dimensions of this art form can contribute to sustainable development and the lasting presence of its themes within society.</p> <p>پرده خوانی به عنوان یکی از مراسم آیینی ایرانی، جز یکی از قدیمی‌ترین شیوه‌های نمایش انفرادی و سنتی با قابلیت بالا در زمینه هنرهای تعاملی در ایران و جهان است. هنر نمایش‌های آیینی، ابزار و شیوه ارتباطی ویژه‌ای محسوب می‌شود که نقش و جایگاه قابل توجهی در فرهنگ بومی ملل دارد. اینکه رابطه مخاطب با اثر اجرایی در پرده خوانی و ظرفیت‌های پرده خوانی در تعامل فعال و موثر با مخاطب چگونه است؟ آیا بازآفرینی مفهوم و بن مایه‌های هویت و فرهنگ در هنر آیینی از طریق پرده خوانی امکان پذیر است؟ پرسش‌های پژوهش حاضر است؛ بنابراین نقش هنرهای آیینی در الگوهای تعاملی-مشارکتی با مخاطب، در پرده خوانی میدانی مورد بررسی قرار گرفته و به مطالعه عناصر پرده خوانی به تفکیک شامل پرده خوان و پیشخوان و پرده، و شیوه تعامل با مخاطب با اثر پرداخته شده است. این پژوهش بر مبنای روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده، منابع تحقیق و شیوه جمع آوری اطلاعات، منابع کتابخانه‌ای و مشاهدات میدانی است. با توجه به یافته‌های این پژوهش، نگارندگان مدلی توسعه پایداری را طراحی نمودندکه در آن، هنرهای آیینی قادرند با احیا و تقویت هویت جامعه امروز و افزایش وحدت جمعی در غایت به نوعی توسعه پایدار دست یابند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهدکه در پرده خوانی میدانی، تعامل فعال با مخاطب وجود دارد و همچنین قابلیت‌های ابعاد هویتی، فرهنگی و آیینی این هنر، می‌تواند منجر به توسعه پایدار و ماندگاری مضامین آن در جامعه شود.</p> https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/98/329