مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 9 1403 03 30 Representation of Identity in the Discourse of Neo-Modernist Political Islam After the Islamic Revolution of Iran بازنمایی هویت در گفتمان اسلام سیاسی نوگرا پس از انقلاب اسلامی ایران 406 423 10.61838/kman.jspsich.3.5.7 FA عباس نجاتی منظری دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد ، ایران. حمید سعیدی جوادی استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی،مشهد، ایران. علی اصغر داودی استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. Journal Article 1403 01 02 <p>The Islamic Revolution of Iran in 1979 brought about extensive transformations in various political, social, and cultural arenas of Iran. One of the most significant of these transformations was the change in the dominant discourse and the representation of national and Islamic identity. In this regard, the discourse of neo-modernist political Islam played a pivotal role in shaping collective identity. The present article, with the aim of explaining the representation of identity in the discourse of neo-modernist political Islam and using a descriptive-analytical research method, has reached these results: The Islamic Revolution, by emphasizing the revival of Islamic values and the reinterpretation of religious teachings, attempted to direct Iranian society towards an authentic Islamic identity. This led to changes in laws, education, and people's lifestyles. Identity in the discourse of neo-modernist political Islam is represented as a religious-national identity that is based on the semantic reconstruction of the concepts of Islam and nationalism. This identity seeks to adapt to the needs of the modern world and democratic values, but at the same time faces the challenges of traditionalism. In the discourse of neo-modernist political Islam, political identity acts as a tool for legitimizing political power and explaining Iran's position in the Islamic world and the international community.</p> <p>انقلاب اسلامی ایران در سال 1357، تحولات گسترده‌ای را در عرصه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران به همراه داشت. یکی از مهمترین این تحولات، تغییر در گفتمان غالب و بازنمایی هویت ملی و اسلامی بود. در این راستا، گفتمان اسلام سیاسی نوگرا نقش محوری در شکل‌دهی هویت جمعی ایفا کرد. نوشتار حاضر با هدف تبیین بازنمایی هویت در گفتمان اسلام سیاسی نوگرا و روش تحقیق توصیفی تحلیلی به این نتایج دست یافته است که انقلاب اسلامی با تاکید بر احیای ارزش‌های اسلامی و تفسیر مجدد آموزه‌های دینی، تلاش کرد تا جامعه ایران را به سمت یک هویت اسلامی اصیل سوق دهد. این امر منجر به تغییراتی در قوانین، آموزش و پرورش و سبک زندگی مردم شد. هویت در گفتمان اسلام سیاسی نوگرا به‌عنوان یک هویت دینی-ملی بازنمایی می‌شود که بر مبنای بازسازی معنایی مفاهیم اسلام و ملی‌گرایی است. این هویت به‌دنبال تطابق با نیازهای جهان مدرن و ارزش‌های دموکراتیک است، اما هم‌زمان با چالش‌های سنت‌گرایی روبه‌رو است. در گفتمان اسلام سیاسی نوگرا، هویت سیاسی به عنوان ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به قدرت سیاسی و تبیین موقعیت ایران در جهان اسلام و جامعه بین‌المللی عمل می‌کند.</p> https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/331/211