مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 4 پیاپی 15 1403 04 01 The Impact of Contemporary Socio-Economic Transformations on the Quality of Architectural Technology in Tehran عنوان اثرگذاری تحولات اجتماعی - اقتصادی دوره معاصر بر کیفیت فناوری معماری در تهران 1 13 10.61838/kman.jspsich.329 FA جعفر نیکومنش گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران محمدرضا پورزرگر گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران شوکا خوشبخت بهرمانی گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران Journal Article 1403 07 02 <p>Various spatial components that shape architecture reflect the overall socio-cultural and economic system prevailing in a society. In the modern era, with the increasing advancement of technology—which constitutes an inseparable part of architecture—the intensity of transformations in Iranian architecture, especially in Tehran, has accelerated. This has led to significant challenges in architectural elements such as facades, physical space, and other architectural dimensions, particularly in residential complexes. The entry of technology into architecture has been examined and analyzed from four distinct perspectives: the presence of structural elements in building facades, the type of materials used in the facade, the type of building system employed, and the degree of importance placed on form in the architecture of Tehran over the past three decades. On the other hand, the influence of four domains—culture, environment, employment, and economy—on the quality of technology has been analyzed through the design and distribution of a questionnaire and its statistical analysis using SPSS software and regression analysis methods. The temporal scope of the present study spans the post-revolutionary period (1986 to 2016 Gregorian Calendar), and spatially, it is limited to the metropolitan area of Tehran.</p> <p>فضاهای مختلف شکل دهنده در معماری نمایانگر کلیت نظام اجتماعی فرهنگی و اقتصادی حاکم در جامعه است. در دوره مدرن با پیشرفت روزافزون فناوری که بخش جدایی ناپذیر معماری است شدت تحولات در معماری ایران و خصوصا در تهران نیز افزایش یافت به نحوی که امروزه در نما فضای کالبدی و سایر جنبه‌های معماری و به شکلی خاص تر در مجتمع‌های مسکونی چالش‌های قابل ملاحظه‌ای ایجاد شده است. ورود فناوری به معماری از چهار جنبه مختلف مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. این چهار جنبه شامل حضور سازه در نمای ساختمان نوع مصالح مورد استفاده در نمای ساختمان نوع سیستم ساختمانی مورد استفاده و میزان اهمیت فرم در معماری شهر تهران بین سه دهه اخیر بررسی شده است. از طرف دیگر چگونگی چهار حوزه فرهنگ محیط زیست اشتغال و اقتصاد بر کیفیت تکنولوژی از طریق تهیه پرسشنامه و تجزیه و تحلیل آن در نرم افزار SPSS و به کمک روش رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. دامنه پژوهش حاضر از لحاظ زمانی مربوط به بازه پس از انقلاب (1365 الى 1395 شمسی) می‌باشد و از لحاظ مکانی محدود به کلانشهر تهران است.</p> https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/329/458