مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 12 2024 12 25 Iranian Government Policy on Social Media to Counter Centrifugal Forces سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران در شبکه‌های اجتماعی در مقابله با نیروهای گریز از مرکز 252 271 10.61838/kman.jspsich.3.4.15 FA ناصر عبدالهی دانشجوی دکتری،گروه روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی،واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی،تبریز،ایران علی شیاری گروه حقوق و علوم اجتماعی ،دانشگاه تبریز،تبریز،ایران علیرضا اسمعیل زاد استادیار،گروه روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی،واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی،تبریز،ایران Journal Article 2024 08 18 <p>The virtual space represents a cultural domain with extensive capabilities, enabling a variety of activities. Hence, it is recognized as a sensitive domain requiring policy-making in all countries worldwide. In fact, when the emergence and expansion of information and communication tools bring about rapid changes and unavoidable challenging conditions, the presence of comprehensive strategic decisions becomes essential for organized and coherent operations to confront daily changes and developments within any organization, institution, or even country. In Iran, due to its unique political, social, and security conditions, this issue holds significant importance. Therefore, the present study, while explaining the functions of social media networks and the type and manner of ethnic activities within them, examines the role, extent, and impact of these networks on the convergence and divergence of ethnic groups from the central government. It also analyzes the policies of the Islamic Republic of Iran in the virtual space during two periods: before and after the establishment of the Supreme Council of Cyberspace, covering both affirmative and prohibitive policies. The study dissects the ethnic groups’ challenges, explores the reasons for migration, and describes the shift from expressing issues in the real world to the virtual space. Furthermore, it explains the type and manner of activities by ethnic activists, examines the impact of economic and social problems, and investigates the policies adopted to increase convergence and reduce divergence based on the institutional policy-making model. The main objective of this research is to elucidate the policies and challenges of the Islamic Republic of Iran in the virtual space to counter centrifugal forces, providing a comprehensive response to the primary research question: What are the policies of the Islamic Republic of Iran in the virtual space aimed at increasing convergence and reducing divergence among ethnic groups in the face of threats posed by enemies and centrifugal forces? The findings indicated that the Islamic Republic of Iran, recognizing the significance, influence, and widespread nature of the virtual space, has acknowledged the necessity of appropriate intervention in this domain and has adopted policies focused on direct supervision and intervention in the content and operations of the virtual space.</p> <p>فضای مجازی عرصه‌ای از فرهنگ با قابلیت‌های گسترده که فعالیت‌های متنوعی را در خود فراهم می‌آورد. از این رو در تمامی کشورهای جهان به عنوان قلمروی حساس و نیازمند سیاستگذاری شناخته شده است. درواقع مواقعی که ظهور و گسترش ابزارهای اطلاعاتی و ارتباطی تغییرات سریع و شرایط سخت  اجتناب ناپدیر و طبیعی به حساب می‌آیند وجود تصمیمات راهبردی و جامع برای حرکت منظم و منسجم و مقابله با تغییرات و تحولات روزمره، در هر سازمان و نهاد و یا حتی کشوری ضروری به نظر می‌رسد. در کشور ما نیز این مسئله به دلیل شرایط ویژه سیاسی، اجتماعی، امنیتی و ... دارای اهمیت بسزایی است لذا تحقیق حاضر ضمن تشریح کارکرد شبکه‌های اجتماعی‌، نوع و نحوه فعالین قومی در آن، به نقش و میزان و نحوه تاثیر این شبکه‌‌ها در همگرایی و واگرایی اقوام از دولت مرکزی و همچنین سیاست‌های ج. ا. ا را در فضای مجازی در دو دوره قبل و بعد از تشکیل شورای عالی فضای مجازی و سیاست‌های تدوینی که برخی ایجابی و برخی سلبی می‌باشد را مورد مطالعه و بررسی قرار داده است و ضمن کالبدشکافی مشکلات اقوام به تشریح علل مهاجرت، بیان مشکلات از فضای واقعی به مجازی را تشریح و در خصوص نوع و نحوه فعالیت این فعالین قومی و تاثیر مشکلات اقتصادی، اجتماعی را تبیین و سیاست‌های اتخاذی برای افزایش همگرایی و کاهش واگرایی‌ها براساس مدل سیاستگذاری نهادی را مورد کنکاش و بررسی قرار داده است. و به هدف اصلی پژوهش که همانا، تبیین سیاست‌ها و چالش‌های جمهوری اسلامی ایران در فضای مجازی در مقابله با نیروهای گریز از مرکز است را با پاسخی جامع و کامل به سوال اصلی تحقیق سیاست‌های ج. ا. ا در فضای مجازی برای افزایش همگرایی و کاهش واگرایی گروه‌های قومی در تقابل با تهدیدات دشمنان در مقابل با نیروهای گریز از مرکز چه می‌باشد؟ را ارائه داده است. یافته‌ها نشان داد که جمهوری اسلامی ایران، نظر به جایگاه، تاثیر پذیری و گستردگی فضای مجازی، لزوم ورود و دخالت مناسب در حوزه مذکور را لمس کرده و سیاستگذاری متناسب با موضوع، یعنی نظارت و دخالت مستقیم بر محتوا و عملیات فضای مجازی را در پیش گرفته است.</p> https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/267/350