مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 2 پیاپی ۷ 1402 10 01 The Role of Institutions and Political Parties in Nuclear Enrichment During Ahmadinejad's Presidency Based on Systems Theory نقش نهادها و احزاب سیاسی در غنی‌سازی انرژی هسته‌ای در دوره ریاست جمهوری احمدی‌نژاد براساس نظریه سیستم‌ها 403 421 10.61838/kman.jspsich.2.3.19 FA محمد علی قاینی دانشجوی دکتری علوم سیاسی، گرایش سیاستگذاری عمومی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران سید فرشید جعفری پابندی استادیار گروه روابط بین الملل، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران اصغر پرتوی دانشیار گروه علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. مالک ذوالقدر استادیار گروه روابط بین الملل، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران Journal Article <p>This article examines the role of institutions and political parties in nuclear enrichment during Ahmadinejad's presidency, utilizing an analysis based on David Easton's systems theory. Iran's nuclear programs during Mahmoud Ahmadinejad's presidency were influenced by the complex interactions of various institutions and diverse processes. According to systems theory, these programs encountered inputs such as the support of political parties, the enactment of legislation in the Islamic Consultative Assembly (Parliament), and the formulation of security policies by the Supreme National Security Council and the Ministry of Defense. These institutions played a pivotal role in advancing nuclear technologies by providing financial and security resources. Key processes included the research and development of nuclear technologies by the Atomic Energy Organization and the protection of nuclear facilities by the Ministry of Defense, which led to an increase in uranium enrichment capacity and the fulfillment of domestic energy needs. The outputs of these programs contributed to strengthening national security and reducing dependency on foreign resources. Domestic and international feedback, through continuous performance evaluation and responses to global pressures, resulted in policy improvements and the adaptation of processes to new conditions. This feedback not only identified the strengths and weaknesses of the system but also contributed to the continuous improvement of nuclear programs and the enhancement of international interactions. Overall, the analysis of these processes and feedback highlights the importance of continuous interaction and adaptation in the success of nuclear programs.</p> <p>مقاله حاضر به بررسی نقش نهادها و احزاب سیاسی در غنی‌سازی انرژی هسته‌ای در دوره ریاست جمهوری احمدی‌نژاد با توجه به تحلیل نظریه سیستم‌ها از دیدگاه دیوید ایستون، می‌پردازد. برنامه‌های هسته‌ای ایران در دوره ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد تحت تأثیر تعاملات پیچیده نهادهای مختلف و فرآیندهای متنوع بوده است. بر اساس نظریه سیستم‌ها، این برنامه‌ها با ورودی‌هایی چون حمایت‌های احزاب سیاسی، تصویب قوانین در مجلس شورای اسلامی، و تدوین سیاست‌های امنیتی از سوی شورای عالی امنیت ملی و وزارت دفاع روبه‌رو بوده‌اند. این نهادها با تأمین منابع مالی و امنیتی، نقش محوری در پیشبرد فناوری‌های هسته‌ای ایفا کردند. فرآیندهای کلیدی شامل تحقیق و توسعه فناوری‌های هسته‌ای توسط سازمان انرژی اتمی و حفاظت از تأسیسات هسته‌ای به‌وسیله وزارت دفاع بوده که منجر به افزایش ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم و تأمین نیازهای انرژی داخلی شدند. خروجی‌های این برنامه‌ها به تقویت امنیت ملی و کاهش وابستگی به منابع خارجی کمک کرد. بازخوردهای داخلی و بین‌المللی، از طریق ارزیابی مستمر عملکرد و پاسخ به فشارهای جهانی، به بهبود سیاست‌ها و تطبیق فرآیندها با شرایط جدید منجر شدند. این بازخوردها نه تنها نقاط قوت و ضعف سیستم را شناسایی کردند بلکه به بهبود مستمر برنامه‌های هسته‌ای و ارتقاء تعاملات بین‌المللی کمک کردند. به‌طور کلی، تحلیل این فرآیندها و بازخوردها نشان‌دهنده اهمیت تعامل و تطبیق مداوم در موفقیت برنامه‌های هسته‌ای است.</p> https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/241/149