مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 12 2024 12 22 Lack of Mechanisms of Legitimate Force and Absence of Normalized Subjects: A Pathological Approach to the Institution of the State in Iran نقص در سازوکار زور مشروع و فقدان سوژه‌های بهنجار: رویکردی آسیب شناسانه به نهاد دولت در ایران 33 50 10.61838/kman.jspsich.3.4.3 FA شجاع احمدوند دانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران مصطفی لطفی دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2024 07 25 The state institution in Iran has often failed in creating normalized, law-abiding subjects. More specifically, the state in Iran has been confronted with incomplete mechanisms of legitimate force on the one hand, and on the other hand, it has been unable to produce normalized subjects as an outcome of the conflict among competing truth regimes (Iranian nationalism, Islamism, and Westernization). Therefore, the objective of this article is to examine the reasons behind the state’s failure in constructing and creating normalized subjects. Centering on the concept of governmentality as a later thought of Foucault, the article aims to analyze the institution of the state in contemporary Iran pathologically. This study employs the process-tracing method, a case-study technique based on the premise that explaining a particular phenomenon, such as the pathology of the state in Iran, necessitates a step-by-step examination of a series of causes leading to the effect. Thus, our main effort in the methods section is to delineate the causal mechanism underlying the inefficacy of the state in Iran. The findings indicate that subject-formation and the creation of normalized subjects, as the sole path to exercising legitimate power in the modern era, play an essential role in the formation and persistence of the state institution in Iran, characterized by the rule of law. Therefore, any disruption in the subject-formation process should be interpreted as a deficiency in the state's mechanisms of power and recognized as a vulnerability of the state institution. The conclusion of this article is that the tension among truth regimes in Iran has led to the state’s inability to produce normalized subjects, and the outcome of this deficiency in normalized subjectivity is state inefficacy. نهاد دولت در ایران در ایجاد سوژههای بهنجار و مطیع قانون اغلب ناکام بوده است. به بیانی روشن‌تر دولت در ایران از سویی با سازوکارهای ناقص اعمال زور مشروع مواجه بوده و از سوی دیگر نتوانسته سوژههای بهنجاری را به‌سان پیامد کشمکش رژیمهای متعارض حقیقت (ایران گرایی، اسلامگرایی، غربگرایی) تدارک ببیند. بدین ترتیب هدف مقاله پاسخ به چرایی ناکامی دولت در ساخت و ایجاد سوژه بهنجار است و لذا با محوریت مفهوم حکومتمندی به‌عنوان اندیشه متأخر فوکو، مقاله به دنبال آسیب‌شناسی نهاد دولت در ایران معاصراست. روش این مقاله تکنیک ردیابی فرآیند است؛ این تکنیک که نوعی مطالعه موردی است مبتنی بر این پیش‌فرض است که تبیین یک پدیده خاص مانند آسیب‌شناسی دولت در ایران، مستلزم بررسی گام‌به‌گام سلسله علل تا رسیدن به معلول است. لذا کوشش اصلی ما در بخش روش ترسیم مکانیسم علی ناکارآمدی دولت در ایران است. یافته مقاله این است که سوژه سازی و ایجاد سوژههای بهنجار به‌مثابه یگانه مسیر اعمال قدرت مشروع در عصر مدرن نقش اساسی در شکلگیری و استمرار نهاد دولت در ایران با شاخصه حاکمیت قانون دارد، بنابراین هرگونه اختلال در فرایند سوژه سازی را باید نقص در سازوکار اعمال قدرت دولت تعبیر و به‌عنوان آسیب نهاد دولت شناسایی کرد. نتیجه این مقاله آن است که تنش بین رژیمهای حقیقت در ایران منجر به ناتوانی دستگاه زور در تولید سوژه بهنجار شده و پیامد این بی سوژگی بهنجار، ناکارآمدی دولت است.

https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/204/189