مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 12 2024 12 24 The Rhizomatic Function of Social Media (Twitter and WhatsApp) in Crisis Creation in Oil and Energy Events during the Tenth and Eleventh Presidential Terms کارکرد ریزوماتیک رسانه‌های اجتماعی (توئیتر و واتساپ) در بحران‌آفرینی‌های وقایع مرتبط با حوزه نفت و انرژی (دوره دهم و یازدهم ریاست جمهوری) 216 232 10.61838/kman.jspsich.3.4.13 FA مهسا صدیقی دانشجوی دکتری، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمد سلطانی فر دانشیار گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علي اكبر فرهنگی استاد تمام گروه مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران افسانه مظفری دانشیار گروه علوم ارتباطات و دانش شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 08 03 <p>In this study, by explaining the various dimensions of crisis-making by social media (Twitter and WhatsApp) in the oil and energy sector, its rhizomatic function in media diplomacy was examined. The necessity of the discussion arises from the analysis of media diplomacy through Deleuze's rhizomatic theory in the context of the country's social media networks, and the research objective is to determine how the rhizomatic function of social media (Twitter and WhatsApp) creates crises and to identify the functions of media diplomacy in overcoming crises in the oil and energy sector. The main research question seeks to find the rhizomatic factors influencing media diplomacy on Twitter and WhatsApp in the crises of the oil and energy sector, and to determine what functions media diplomacy, through rhizomatic analysis, can have in overcoming similar crises. The theoretical framework is based on Deleuze's rhizomatic theory. The results of the study show that the most significant rhizomatic network connection between the function of Twitter and WhatsApp groups is as follows: news is published on Twitter, celebrities repost it in the virtual space, and users exchange it in WhatsApp groups. Another aspect is that source-less news about oil and energy is published in WhatsApp groups, this news is reposted by celebrities, and it is again reposted on Twitter and WhatsApp groups. Twitter serves as a model for influencing WhatsApp groups and creating a kind of trust in the intended news. In this regard, Twitter, by transforming economic crises into political crises through news reposted by celebrities, contributes to the spread of crises in WhatsApp groups in the oil and energy sector among the general public. The dominant mental model indicates that the most critical crisis-making factor in social media is the news source, which in Twitter comes from domestic celebrities and foreign networks, and from anonymous sources spread in WhatsApp groups. This issue, along with the poor domestic economic conditions and the conflict between oil as wealth and managerial incompetence as a crisis, is fueled by foreign networks and can only be addressed through the direct response and engagement of responsible individuals in the oil and energy sector in social media.</p> <p>در این تحقیق با تبیین ابعاد مختلف بحران‌سازی رسانه‌های اجتماعی (توئیتر و واتساپ) در حوزه نفت و انرژی، کارکرد ریزوماتیک آن در دیپلماسی رسانه بررسی شد. ضرورت بحث به سبب تبیین آسیب شناسی دیپلماسی رسانه از طریق نظریه ریزوماتیک دلوز در حوزه رسانه‌های شبکه‌های اجتماعی کشور و هدف تحقیق چگونگی کارکرد ریزوماتیک رسانه‌های اجتماعی (توئیتر و واتساپ) در پدید آوردن بحران‌ها و یافتن کارکردهای دیپلماسی رسانه در عبور از بحران‌های حوزه نفت و انرژی است. پرسش اصلی در پی یافتن عوامل ریزوماتیک تأثیرگذار دیپلماسی رسانه بر توییتر و واتساپ در بحران‌های حوزه نفت و انرژی است، اینکه دیپلماسی رسانه با تحلیل ریزوماتیک چه کارکردی برای عبور از بحران‌های مشابه می‌تواند داشته باشند؟ چارچوب نظری مرتبط با نظریه ریزوماتیک دلوز است. نتایج تحقیق نشان میدهد که مهمترین ارتباط شبکه‌ای ریزوماتیک میان کارکرد توئیتر و گروه‌های واتساپی چنین است: اخبار در توئیتر منتشر می‌شوند، سلبریتی‌ها آن‌ها را در فضای مجازی بازنشر می‌دهند و در گروه‌های واتساپی کاربران رد و بدل می‌کنند. وجه دیگر اینکه اخبار بی‌منبع در گروه‌های واتساپی درباره نفت و انرژی منتشر می‌شوند، این اخبار توسط سلبریتی‌ها بازنشر و مجدداً در توئیتر و گروه‌های واتساپی بازنشر می‌شوند. نظیر توئیتر برای تأثیرگذاری بر گروه‌های واتساپی و پدید آمدن نوعی اطمینان از اخبار مدنظر هستند در این باره توئیتر با تبدیل بحران‌های اقتصادی به بحران‌های سیاسی بواسطه بازنشر اخبار توسط سلبریتی‌ها است و این موارد سبب گسترش بحران‌ها در گروه‌های واتساپی در حوزه نفت و انرژی در میان عموم مردم می‌شود. الگوی ذهنی غالب نشان می‌دهد که مهمترین فاکتور بحران ساز در رسانه‌های اجتماعی منبع اخبار است که در توئیتر سلبریتی‌های داخلی و شبکه‌های خارج از کشور و از خبرهای با منبع مجهول است که در گروه‌های واتساپی شایع می‌شود و این امر همگام با شرایط بد اقتصادی داخلی و تقابل میان –نفت به مثابه ثروت و بی کفایتی مدیران به مثابه بحران- از شبکه‌های خارج از کشور تغذیه می‌شود و این موضوع تنها با پاسخگویی و ورود مستقیم افراد مسئول در حوزه نفت و انرژی در شبکه‌های اجتماعی قابل انجام است.</p> https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/202/324