مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 10 1403 05 01 The Right to Social Development as an Anti-Hegemonic Discourse in Iran حق توسعه اجتماعی به عنوان گفتمان ضد هژمونیک در ایران 137 152 10.61838/kman.jspsich.3.2.9 FA محمد مختبا دانشجوی دکتری، گروه حقوق، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران. سهیل سهیلی نجف آبادی استادیار، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران. منصور عطاشنه استادیار، گروه حقوق، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران. Journal Article 1403 01 27 <p>The concept of the right to development as an anti-hegemonic discourse refers to the right of access to and the development of new technologies for developing countries, including Iran. This right is crucial for developing countries like Iran due to the disparities in technology and economy between developed and developing nations. This right, as an anti-hegemonic discourse, is a subject of debate and contention because developed countries, as the owners of new technologies, seek to maintain their hegemony. This article aims to identify this right and discuss the discourse of the right to development as an anti-hegemonic discourse. The present study was conducted using a descriptive-analytical method. In fact, the right to social development as an anti-hegemonic discourse has been proposed by developing countries in their pursuit of access to new technologies to maintain their independence and self-sufficiency. Meanwhile, developed countries, by ignoring this right in various ways, have sought to exert or maintain their hegemony, and the role of organizations that are responsible for blocking this right through various mechanisms has become more prominent. The legalization of third-world claims for developmental justice, the protest against global structural arrangements as human rights claims, and the subsequent integration of human rights principles with development concepts reflected in the normative framework of the right to development are the final examples of the anti-hegemonic discourse of the right to development.</p> <p>مفهوم حق توسعه به عنوان گفتمان ضد هژمونیک، به معنای حق دسترسی به فناوری‌های نوین و توسعه‌ی آن‌ها برای کشورهای در حال توسعه از جمله ایران است. این حق برای کشورهایی که در حال توسعه هستند از جمله ایران، به دلیل تفاوت‌های بین کشورهای پیشرفته و در حال توسعه در زمینه‌ی فناوری و اقتصاد، بسیار مهم است. این حق به عنوان یک گفتمان ضد هژمونیک، به دلیل اینکه کشورهای پیشرفته، به عنوان صاحبان فناوری‌های نوین، سعی در حفظ هژمونی خود دارند، محل بحث و مناقشه است. در این مقاله سعی خواهد شد نسبت به احصا این حق و تشریح گفتمان حق توسعه به عنوان گفتمان ضد هژمونیک در این مورد بحث شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی صورت پذیرفت. در واقع، حق توسعه اجتماعی به عنوان یک گفتمان ضد هژمونیک، به دلیل اینکه کشورهای در حال توسعه، به دنبال دسترسی به فناوری‌های نوین هستند، برای حفظ استقلال و خودکفایی خود، مطرح شده است. در این اثنا کشورهای توسعه یافته با نادیده انگاشتن این حق به شیوه‌های متعدد سعی در اعمال هژمونی و یا ابقای آن داشته اند و نقش سازمان­هایی که با اعمال ساز و کارهایی نسبت به انسداد این حق مسئول هستند پررنگ‌تر است. قانونی شدن ادعاهای جهان سوم برای عدالت توسعه، اعتراض به ترتیبات ساختاری جهانی به عنوان ادعاهای حقوق بشر، و ادغام متعاقب آن اصول حقوق بشر با مفاهیم توسعه منعکس شده در چارچوب هنجاری حق توسعه، نمونه‌های نهایی از گفتمان ضد هژمونی حق توسعه است.</p> https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/167/123