مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 11 2024 10 01 The Security Situation in the Pusht-e Kuh Government in the Late Qajar Era and the Role of Gholam Hossein Khan Shahab al-Mulk in It وضعیت امنیت در حکومت پشتکوه اواخر دوره قاجار و جایگاه عملکرد غلامحسین خان شهاب‌الملک در آن 163 179 10.61838/kman.jspsich.3.3.10 FA عبدالرضا شجاعی دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران مجید گل پرور استادیار گروه علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران علی رحیمی صادق استادیار، گروه تاریخ، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران Journal Article 2024 07 26 In the final third of the Qajar period, the Pusht-e Kuh government faced various vulnerabilities, threats, and security incidents. Border disputes with the Ottoman Empire, internal uprisings, regional wars, dissatisfaction and lack of trust among subjects, mismanagement by some officials, and the involuntary migration of inhabitants led to severe security disruptions. Gholam Hossein Khan Shahab al-Mulk, a key figure within the ruling elite, was tasked with restoring order and took actions aimed at reproducing, improving, and enhancing security in the region. This study seeks to answer the question: What role did Gholam Hossein Khan Shahab al-Mulk play in the security of the Pusht-e Kuh government during the late Qajar period? It also tests the hypothesis that Shahab al-Mulk, through effective agency, strengthened the financial capacity, guided and reassured the subjects, improved intelligence, and implemented military and security measures, thereby improving security in Pusht-e Kuh during the late Qajar period. The present research has been conducted using a descriptive-analytical method, and a significant portion of the documents and materials reviewed in this study are being published for the first time. Additionally, the elite theory has been used as the theoretical framework of the research. The findings of the study indicate that Shahab al-Mulk was able to contribute to the maintenance and preservation of security in the Pusht-e Kuh government by improving financial resources, building trust and hope among the subjects, and implementing military and security measures. حکومت پشتکوه، در یک سوم پایانی عهد قاجار، مواجه با آسیب ها، تهدیدات و رخدادهای امنیتی بوده است. مناقشات مرزی با عثمانی، شورش‌های داخلی، جنگ‌های منطقه ای، نارضایتی و عدم اطمینان تابعان، سوء مدیریت برخی کارگزاران و مهاجرت ناخواسته اهالی، باعث تکانه‌های شدید ضد امنیتی گردیده بود. غلامحسین خان شهاب‌الملک از نخبگان ابزاری درون حاکمیت، به انتظام بخشی امور ماموریت یافته، و اقداماتی به مقصد بازتولید، بهبود و ارتقای امنیت در منطقه به عمل آورده بود. این پژوهش کوششی است برای پاسخ دادن به این پرسش که: غلامحسین خان شهاب‌الملک چه نقشی در امنیت حکومت پشتکوه در اواخر دوره قاجار داشته است؟ و در پی آزمودن این فرضیه که: شهاب‌الملک، به پشتوانه کفایت در عاملیت، با تقویت بنیه مالی، دلالت و اطمینان تابعان، اطلاع رسانی، تمهیدات و اقدامات نظامی، در اواخر دوره قاجار امنیت در حکومت پشتکوه را بهبود بخشیده بود. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده و بخش عمده‌ای از اسناد و مدارک مورد بررسی در این پژوهش، برای نخستین بار است که منتشر میشود. همچنین نظریه نخبه گرایی به عنوان چارچوب نظری پژوهش به کار گرفته شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که شهاب‌الملک توانسته بود با بهبود منابع مالی حکومت، ایجاد اطمینان و امیدواری در تابعان و تمهیدات نظامی و امنیتی، به تحصیل و صیانت از امنیت در حکومت پشتکوه مساعدت نماید.

https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/142/159