مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران 3 پیاپی 11 2024 10 01 Explanation and Analysis of the Function of Religious Rites and Rituals in the Lives of Shia Iranians During the Qajar Period تبیین و تحلیل کارکرد آداب و مناسک مذهبی در زندگی ایرانیان شیعه دوره قاجار 72 87 10.61838/kman.jspsich.3.3.5 FA معصومه خدایی دانشجوی دکتری گروه تاریخ، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران سهیلا ترابی فارسانی دانشیار گروه تاریخ، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران فیض اله بوشاسب گوشه دانشیار گروه تاریخ، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران Journal Article 2024 08 16 This study aims to explain and analyze the function of religious rites and rituals in the lives of Shia Iranians during the Qajar period. The research is considered a historical study and has been written using a descriptive-analytical method based on library resources. The information related to the study was collected through note-taking. In this research, the religious customs and rituals of the people during the Qajar period are discussed in various aspects, including birth, marriage, divorce, death, clothing, and the religious holidays of Nowruz, Ghadir, Qorban, Ramadan, and Muharram. The results of the study indicate that, similar to the Safavid era, religious rites and rituals were practiced during the Qajar period, and Qajar kings were also committed to performing customs at both the popular and aristocratic levels. During this period, with the beginning of Iran's contact with the West and Naser al-Din Shah Qajar’s first trip to Europe, Western culture and modernity entered the country significantly, and the methods of celebrating religious ceremonies and mourning during the months of Muharram and Ramadan underwent changes. Some religious customs, such as Chavosh Khani and Taziyeh, reached their peak during this period, while others, such as Bast Neshini, were temporarily discontinued and then limited to specific locations after the death of Amir Kabir. این پژوهش با هدف تبیین و تحلیل کارکرد آداب و مناسک مذهبی در زندگی ایرانیان شیعه دوره قاجار نگاشته شده است. این پژوهش یک تحقیق تاریخی محسوب شده و با روش توصیفی- تحلیلی و بر پایۀ منابع کتابخانه‌ای نگاشته شده است. اطلاعات مربوط به پژوهش به صورت فیش برداری جمع آوری شدند. در این پژوش آداب و رسوم و مناسک مذهبی مردم دوره قاجار در ابعاد تولد و زایش، ازدواج و طلاق و مرگ، پوشش، اعیاد نوروز، غدیر، قربان و رمضان و محرم بیان گردیده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد در دوره قاجار نیز به مانند دوره صفویه آداب و مناسک مذهبی اجرا می‌گردیده است و شاهان قاجاری نیز مقید به اجرای آداب و رسوم در سطح مردمی و اشراف بودند. در این دوره با آغاز ارتباط ایران با غرب و اولین سفر ناصرالدین شاه قاجار به فرنگ به شکل قابل توجهی فرهنگ غربی و نوگرایی وارد کشور شده، و شیوه‌های بزرگداشت آئین‌های مذهبی، عزاداری‌های ماه‌های محرم و رمضان دستخوش تغییر گشته است. برخی از آداب مذهبی مانند چاوش خوانی و تعزیه در این دوره به اوج خود رسیده و در مقابل برخی از مراسم‌ها مانند بست نشینی به طور موقت جمع شده و سپس بعد از مرگ امیرکبیر به چندین مکان خاص محدود گشته است.

https://www.journalspsich.com/index.php/journalspsich/article/download/138/154