تأثیر سبک زندگی بر گرایشات سیاسی دانشجویان با استفاده از معادلات ساختاری: مطالعه موردی شهرستان اهواز
کلمات کلیدی:
سبک زندگی, گرایشات سیاسی, عملکرد دینی, وضعیت اجتماعی, وضعیت اقتصادیچکیده
هدف این پژوهش تبیین جامعهشناختی تأثیر ابعاد مختلف سبک زندگی بر گرایشات سیاسی دانشجویان در شهرستان اهواز است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–پیمایشی و هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاههای اهواز بود و نمونهای 384 نفری با روش نمونهگیری طبقهای–تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهای مشتمل بر شاخصهای سبک زندگی (عملکرد دینی، وضعیت اجتماعی و اقتصادی) و گرایشات سیاسی بود. روایی ابزار از طریق نظر خبرگان و پایایی با آلفای کرونباخ (بیش از 0.78) تأیید شد. تحلیل دادهها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری مبتنی بر روش حداقل مربعات جزئی (PLS) انجام گرفت. نتایج نشان داد سبک زندگی تأثیر معناداری بر گرایشات سیاسی دارد و حدود 27٪ از واریانس آن را تبیین میکند (β=0.275). بیشترین اثر سبک زندگی بر گرایش اصولگرایی (β=0.320) و کمترین اثر بر اعتدالگرایی (β=0.185) مشاهده شد. عملکرد دینی بهویژه شاخص انسجام دینی–اجتماعی قویترین پیشبینیکننده اصولگرایی (β=0.299) و اصلاحطلبی (β=0.310) بود. همچنین وضعیت اجتماعی تأثیر معناداری بر اعتدالگرایی داشت (β=0.412)، در حالی که وضعیت اقتصادی رابطه معناداری با گرایشات سیاسی نشان نداد. یافتهها نشان میدهد سبک زندگی بهعنوان سازهای چندبعدی، نقش مهمی در شکلدهی به ترجیحات سیاسی ایفا میکند و بهویژه از طریق ابعاد دینی و اجتماعی، جهتگیریهای سیاسی را هدایت مینماید.
دانلودها
مراجع
Abazari, Y., & Chavoshian, H. (2002). From Social Class to Lifestyle: New Approaches in the Sociological Analysis of Social Identity. Social Sciences Letter(20).
Bennett, W. L., & Segerberg, A. (2012). The Logic of Connective Action. Cambridge University Press.
Bourdieu, P. (1984). Distinction: A Social Critique of the Judgement of Taste. Harvard University Press.
Donnelly, C. A. (2018). Digital Media, Political Participation, and the New Social Movements. New Media and Society, 20(7), 2685-2703.
Fazeli, M. (2003). Consumption and Lifestyle. Research Institute of the Ministry of Culture and Islamic Guidance.
Giddens, A. (1991). Modernity and Self-Identity: Self and Society in the Late Modern Age. Stanford University Press.
Giddens, A., & Movafaghian, N. (2003). Modernity and Self-Identity: Self and Society in the Late Modern Age (6th edition ed.). Nashr-e Ney.
Hosseinzadeh, A. H., Mavali Zadeh, E., & Moradian, K. (2014). The Effect of Internet on the Political Orientation of Students at Shahid Chamran University of Ahvaz. Social Development Quarterly, 2(9), 47-62.
Inglehart, R., & Welzel, C. (2020a). Modernization, Cultural Change, and Democracy. Cambridge University Press.
Inglehart, R., & Welzel, C. (2020b). Modernization, Cultural Change, and Democracy: The Human Development Sequence (Updated edition ed.). Cambridge University Press.
Palizban, M. (2011). Examining the Level of Students' Tendency Toward Political Participation and the Factors Affecting It. Politics Quarterly, 41(2), 33-49.
Shahriari, H. (2014). Comparative Analysis of the Political Orientation of Students at the University of Tehran. Journal of Political Knowledge, 2(20), 63-101.
Tajfel, H., & Turner, J. C. (1986). The Social Identity Theory of Intergroup Behavior. In S. Worchel & W. G. Austin (Eds.), Psychology of Intergroup Relations. Nelson-Hall.
Warde, A. (2017). Consumption: A Sociological Analysis. Palgrave Macmillan.
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Maryam Rahdarzadeh, Hasan Kheiri, Bahram Nikbakhsh (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
